Recensie

Ballade voor Sophie 1 Ballade voor Sophie


In tijden van oppervlakkige massaconsumptie of op melancholisch jeugdsentiment terend integralengeweld blijft er voor stripliefhebbers met een zekere maturiteit toch nog veel moois te ontdekken.
Een heel mooi voorbeeld hiervan is Ballade voor Sophie, werk van de voor mij tot nu onbekende Argentijn Juan Cavia (tekeningen) met de Portugees Filipe Melo (scenario).
Beide auteurs slagen erin om een heel persoonlijk, ontroerend verhaal te brengen, waarbij er een grote aandacht is voor de psychologie van de hoofdpersonages enerzijds, maar zonder enkele heikele thema's uit de twintigste eeuwse geschiedenis uit de weg te gaan.
Waarover gaat het?
Op een dag belt een jonge journaliste aan bij een hoog bejaarde en zwaar zieke musicus voor een interview. Na eerst de deur te zijn gewezen slaagt ze er door volharding en empathie toch in de man zo ver te krijgen dat hij zijn levensverhaal vertelt, evenwel niet zonder de belofte dat het niet over hem mag gaan in het artikel.
Op een opvallend open en oprechte manier wordt haar kond gedaan van de opgang vanaf de kindertijd tot het worden van een (inter)nationale bekendheid. De prijs die er al als tienjarige moest betaald worden, het uitbuiten door mensen die het goed met hem zouden moeten menen maar vooral op eigenbelang uit zijn, afgunst, liefde en eenzaamheid, het passeert allemaal de revue. De oorlog met onverkwikkelijke thema's als horizontale collaboratie en jodenvervolging komen aan bod, net als de door drugs gedomineerde muziekscene uit de jaren 60-70.
Waar de eerste indruk die is van een grumpy old man wordt later het beeld geschetst van een zeer gevoelig en vaak gekwetst persoon.
De journaliste neemt ook haar tijd om het verhaal te aanhoren, ze is ook nog maar, naar eigen zeggen, stagiaire en wordt toch niet betaald. Ze is zeer empatisch en betrokken.
Beiden groeien naar elkaar toe, met de huishoudster Margueritte soms als verbindende factor.
Het verhaal boeit van de eerste tot de laatste van de bijna 300 pagina's.
Ook grafisch is dit werk zeer overtuigend.
Wanneer het verleden wordt uitgebeeld zijn de tekeningen meer "grofkorrelig" dan wanneer de focus op het heden, en het vertellen of de interactie tussen de hoofdpersonages gaat.
De tekeningen zijn verzorgd en aangenaam, het coloriet is zacht.
Het resultaat is een absoluut topwerk. Beklijvend maar het laat de lezer ook achter met een warm gevoel.
Zoals wel vaker slaagt Uitgeverij Lauwert er met brio in om het Nederlandse taalgebied te verrijken met een graphic novel die, onvertaald gebleven, ons een gemis zou opgeleverd hebben.



Dit is een officiële stripinfo.be recensie, geplaatst door een medewerker van ons team. stripinfo.be werkt samen met uitgevers om u deze recencies te brengen.