stripINFO.be Forum - UGC

Scenario : Juan Diaz Canales – Tekeningen : Giovanni Rigano Uitgeverij: Dargaud

Het is alweer enkele jaren geleden dat we nog iets vernamen uit het universum van Blacksad, maar plots verschijnt Weekly, een spin-off binnen de reeks Blacksad Stories. Dit album richt zich niet op de bekende detective zelf, maar op zijn vaste kompaan: de sterreporter Weekly, ditmaal in zijn jonge jaren.
Weekly blijkt eigenlijk Dustin Kalisnowszczyzna te heten, een jonge marter die bij zijn grootmoeder woont. Die grootmoeder draagt duidelijk een zwaar trauma met zich mee, al blijft voorlopig in het ongewisse wat er precies met Dustins ouders is gebeurd. Misschien stof voor Weekly part II.
Dustin probeert ondertussen zijn weg te vinden in het leven. Hij zoekt werk bij de politie als fotograaf, probeert zich nuttig te maken als informant en belandt uiteindelijk — dankzij zijn grootmoeder — bij een begrafenisondernemer. Parallel daaraan volgen we het verhaal van dominee Lubansky, die een kruistocht voert tegen wat zij “onorthodoxe” en “zedeloze” comics noemt, uitgegeven door Victor Venables. Haar doel: een algemeen verbod op stripverhalen.
De zaken raken echter meer met elkaar verweven dan op het eerste gezicht lijkt. De dominee blijkt namelijk getrouwd te zijn met de begrafenisondernemer bij wie Dustin werkt. Terwijl hij daar aan de slag is, probeert Dustin ook een fotostrip te maken voor Proper Comics van Venables. Zo stuit hij op een verborgen waarheid: Lubansky blijkt een bloeiende valsmunterij te runnen. Hij is een oud-militair die er tijdens zijn dienst met drukplaten voor dollarbiljetten vandoor ging. Hoe dit alles afloopt, laten we uiteraard aan de lezer over.
Scenario-auteur Juan Díaz Canales staat bekend om zijn gelaagde en complexe verhalen, maar hier lijkt het scenario bewust vereenvoudigd, aangepast aan de jonge versie van Weekly. Dat resulteert echter in een plot dat wat simplistisch, soms verwarrend en bij momenten zelfs flauw aanvoelt.
Ook visueel is dit album een stap verwijderd van wat Blacksad zo sterk maakt. De tekeningen van Rigano zijn speelser en losser, maar missen de finesse en kracht van Guarnido’s iconische stijl. Hoewel het nog steeds leuk blijft dat het om dieren met mensengestalten gaat, blijkt eens te meer dat niet elke spin-off automatisch een succes is.
Persoonlijk vond ik dit album eerder licht van toon en inhoud. Het doet denken aan een eenvoudiger variant van Blacksad, gericht op een ander — mogelijk jonger — publiek. Hopelijk blijft het bij een eenmalig experiment, want dit verhaal rond de “stinkende” marter biedt voorlopig niet heel veel om verder uit te diepen.
Kortom: Weekly mist de diepgang, maturiteit en kracht die Blacksad zo bijzonder maken. Het resultaat overtuigt mij dan ook niet en richt zich precies tot een ander publiek. Persoonlijk zat ik niet echt te wachten op een soort De jonge jaren van Blacksad.

Pjotr – 12/2025